Normaal

Vanaf het bovenste van Hühnerbergs drie brede terrassen leidt deze eensterren-Spätlese heerlijk met rijpe witte perzik en mirabelle, versierd met diverse bloemen, waaronder de oranjebloesems die Müllen als typisch voor wijnen uit dat terras beschouwt. Het delicate, malse, gepolijste middengehemelte voegt een vleugje rauwe amandelen toe, wat leidt tot een weelderig aanhoudende afwerking die bewonderenswaardig transparant is voor glinsterende natte steen en ook verrukkelijk vermengd met minerale zouten. Hier is een Müllen 2018 waar ik me geen zorgen over maak om aan te bevelen voor uitgebreide kelderopslag. Grappig genoeg zegt hij dat het een van de verschillende wijnen is die hij graag droog wilde laten gaan – maar ik ben blij dat er andere ideeën waren. De situatie was eigenlijk ongebruikelijk, zoals Müllen vertelde: "Eind februari of begin maart leek het erop dat dit gewoon niet verder wilde fermenteren. Maar ik dacht, misschien als ik het gewoon wat tijd zou geven... Dus lag hij bijna vijf maanden op de bodem, natuurlijk zonder SO2, maar hij bewoog nooit. En toen ik een lichte hint van oxidatie in de wijn ontdekte, afkomstig van de bovenkant van het vat, wist ik welke kant de volle inhoud op ging en dat het tijd was om te bottelen." Waarom geven we deze wijn slechts één ster? Ik kan alleen concluderen dat Müllen mijn hoge dunk ervan niet helemaal deelt.