Dessertwijn

Dit combineert fruit van de bovenste van Müllens vier terrassen in Hühnerberg met vruchten van onder het terrasgedeelte (dezelfde steile sector die dit jaar de indrukwekkende "no star" Spätlese trocken opleverde). Ananas, witte perzik en munt mengen zich in de neus met plaatselijke suggesties van houtrook. Het zijdezachte gehemelte is tegelijk rustgevend verkoelend en prikkelend verkwikkend, met een zoetheid die ondersteunend wordt beoordeeld zonder te proberen een dominante speler op zichzelf te worden. Hints van kweeper en karamel wijzen op een vergevorderde rijpheid (met een vleugje botrytis) en worden prachtig aangevuld door de textuurrijke rijkdom en subtiele zoetheid van de wijn op een weelderig blijvende afdronk. De balans tussen rijkdom en verse fruitsappigheid en de onberispelijke balans van zoetheid zijn kenmerken die ik meestal heb gemist bij residueel zoete Müllen-bottelingen van eerdere jaargangen. (Of de wijngaard nu afkomstig is uit de wijngaard of het feit dat het de enige zoete Hühnerberg Spätlese van de collectie is, de reden is dat hij zonder sterren wordt gelabeld, laat je daar niet door misleiden – ook al moedigt Müllen dit aan – om minder dan topkwaliteit te verwachten.)